اختراني كه به شب در نظر ما آيند                پيش خورشيد محالست كه پيدا آيند

همچنين پيش وجودت همه خوبان عدمند      گر چه در چشم خلايق همه زيبا آيند

مردم از قاتل عمدا بگريزند به جان                 پاكبازان بر شمشير تو عمدا آيند

تا ملامت نكني طايفه رندان را                     كه جمال تو ببينند و به غوغا آيند

يعلم الله كه گر آيي به تماشا روزي               مردمان از در و بامت به تماشا آيند

دلق و سجاده ناموس به ميخانه فرست         تا مريدان تو در رقص و تمنا آيند

از سر صوفي سالوس دوتايي بركش             كاندر اين ره ادب آنست كه يكتا آيند

مي‌ندانم خطر دوزخ و سوداي بهشت            هر كجا خيمه زني اهل دل آن جا آيند

آه سعدي جگر گوشه نشينان خون كرد          خرم آن روز كه از خانه به صحرا آيند

سعدي