طريق عشق
طريق عشق جانا بي بلا نيست زماني بي بلا بودن روا نيست
اگر صد تير بر جان تو آيد چو تير از شست او باشد خطا نيست
از آنجا هرچه آيد راست آيد تو كژمنگر كه كژ ديدن روا نيست
سر مويي نميداني ازين سر تو را گر در سر مويي رضا نيست
بلاكش، تا لقاي دوست بيني كه مرد بي بلا مرد لقا نيست
ميان صد بلا خوش باش با او خود آنجا كو بود هرگز بلا نيست
كسي كو روز و شب خوش نيست با او شبش خوش باد كانكس مرد ما نيست
كه باشي تو كه او خون تو ريزد وگر ريزد جز اينت خونبها نيست
دواي جان مجوي و تن فرو ده كه درد عشق را هرگز دوا نيست
درين درياي بي پايان كسي را سر مويي اميد آشنا نيست
تو از دريا جدايي و عجب اين كه اين دريا ز تو يكدم جدا نيست
تو او را حاصلي و او تورا گم تو او را هستي اما او تورا نيست
خيال كژ مبر اينجا و بشناس كه هر كو در خدا گم شد خدا نيست
ولي روي بقا هرگز نبيني كه تا ز اول نگردي از فنا نيست
چو تو در وي فنا گردي به كلي تو را دايم وراي اين بقا نيست
ز حيرت چون دل عطار امروز درين گرداب خون يك مبتلا نيست
عطار نیشابوری